Wstęp

ichtiologia

Gospodarka rybacka w jeziorach, zbiornikach zaporowych i rzekach, w odróżnieniu od gospodarki stawowej, jest najczęściej mniej intensywna i osiąga przeważnie wydajność niższą niż możliwości produkcyjne tych zbiorników. Potwierdzają to liczne przykłady wystąpienia poważnego wzrostu wydajności w następstwie zajścia nagłych zmian w środowisku. Na przykład wprowadzenie do jeziora nowego gatunku lub wystąpienie przyduchy powodowały wielokrotny wzrost wydajności połowów. Na tej podstawie można sądzić, że umiejętne gospodarowanie, oparte nie tylko na tradycyjnie prowadzonej eksploatacji, lecz na rozumnej ingerencji w środowisko, może doprowadzić do jeszcze wyższej wydajności. Właściwie prowadzona gospodarka planowa pozwala uzyskać maksymalną ilościowo i jakościowo produkcję przy minimalnych nakładach wraz z zachowaniem jej ciągłości. Planowanie musi opierać się na zdobyczach różnych dziedzin wiedzy, ponieważ każdy zbiornik stanowi swoisty — specyficzny układ. Ocenę potencjalnych możliwości danego zbiornika i wytyczne kierunku dalszego postępowania umożliwia poznanie konkretnych warunków. Potwierdziły to badania prowadzone na jeziorze Tajty  i na jeziorach węgorzewskich. Uzyskane wyniki stanowiły podstawę opracowania planów zagospodarowania około 2000 jezior .
Polecamy