Sumik karłowaty

ichtiologia

Naturalnym środowiskiem sumika karłowatego jest przybrzeżna strefa stojących lub wolno płynących wód, o dnie miękkim i porośniętym gęsto roślinnością. Gatunek ten trze się w lipcu. Samica składa ikrę w gniazda strzeżone przez samca. W ciągu dwóch pierwszych miesięcy życia narybek uzyskuje długość około 5 cm. Sumik jest rybą wszystkożerną. Obok fauny dennej spożywa również roślinność, ikrę, a także młodociane stadia innych ryb, wykazując skłonność do drapieżnictwa. W wodach Polski osiąga długość 18—24 cm i masę 150—200 g, podczas gdy osobniki z naturalnych wód amerykańskich uzyskują długość 45 cm i masę około 2,5 kg. Pomimo że sumik posiada smaczne i delikatne mięso, w naszej gospodarce rybnej traktowany jest jako uciążliwy chwast (Adamczyk 1975). Mając niewielkie wymagania pokarmowe i niszcząc ikrę oraz wylęg innych ryb, potrafi on szybko opanować zbiornik i poważnie ograniczyć występowanie gatunków uznanych za cenne. W kilku ostatnich latach rozpoczęto chów gatunku Ictalurus punctatus w zamkniętych obiegach wody.
Polecamy