Peluga

ichtiologia

Peluga aklimatyzowana W Europie pochodzi z jeziora Jendyr, które leży w dorzeczu rzeki Ob. Największe nasilenie występowania pelugi w jej naturalnym środowisku przypada na środkowy i dolny bieg wielu rzek syberyjskich. W okolicy kręgu polarnego jest ona najpospolitszą rybą. W Europie dojrzałość osiąga w drugim i trzecim roku życia. Rozród przypada na listopad i grudzień, kiedy woda ma temperaturę 1—3°C. Podstawowym składnikiem pokarmu pelugi są zwierzęce organizmy planktonowe. Mając do dyspozycji dostateczną ilość pokarmu, przyrasta szybko. W Polsce, w stawach pod Giżyckiem, w pierwszym roku życia osiągała średnio 25,2 g (Bernatowicz, Sawicki 1968), a w Doliwach pod Oleckiem 38,8 g. W drugim roku peluga uzyskuje masę od około 100 do 300 g,. a w trzecim, jak stwierdzono to w wielu jeziorach w Polsce, a także .w jeziorach Karelii (Saltup 1969, Gorbunowa 1970), przekracza 500 g. Osobniki starsze spotykane są rzadko, gdyż w naszych jeziorach śmiertelność tych ryb jest duża, co wywołane jest między innymi presją organizmów pasożytniczych. Peluga jest planktonofagiem, co poważnie skraca łańcuch pokarmowy. Może ona dlatego żyć w zbiornikach o niedostępnym dnie i w przyszłości w wielu przypadkach powinna zastąpić mało wartościowe, z gospodarczego punktu widzenia z powodu ich małych wymiarów, słonecznicę i ukleję. W naszych warunkach naturalny rozród nie może być podstawą utrzymania populacji pelugi na odpowiednim poziomie. Dlatego produkcja tego gatunku musi opierać się na sztucznie pozyskiwanych produktach płciowych i wychowie materiału zarybieniowego na takich samych zasadach jak sielawy i siei. W celu produkcji starszego materiału zarybieniowego stawy obsadza się wylęgiem w ilości 20 do 25 tys. sztuk na 1 ha. Straty w ciągu pierwszego roku wychowu sięgają około 50%, a przeciętna wydajność przy stosowaniu obsad mieszanych z karpiem może się wahać od 150 do 400 kg/ha. Optymalna temperatura wody w stawach nie powinna przekraczać 20°G, a letalna wartość temperatury sięga 29—30°C. Jest to więc ryba znacznie odporniejsza od sielawy i siei, także pod względem tolerancji spadku zawartości tlenu w wodzie. Dla jednorocznych osobników minimum tlenowe wynosi 2 mg/l. Narybek jesienny odławia się ża pomocą samołówek. Można przeznaczyć go na zarybienie jesienne lub przezimować w normalnych zimochowach karpiowych w obsadach 100—120 tys. sztuk/ha, zakładając, że przeciętne straty sięgać będą 10—15%. Narybek wiosenny może być również przeznaczony do wychowu w stawach towarowych. Aktualnie coraz częściej stosowany jest wychów materiału zarybieniowego w sadzach jeziorowych. Do połowów pelugi używa się głównie wontonów, chociaż dobre efekty uzyskiwano także stosując narzędzia ciągnione.
Polecamy